baharı geçtim yaz geldi artık buralara içim eskisi gibi karamsar değil. uzun zamandır beklediğim haberler bir bir gelmeye başladı artık.Önümüzde ki pazar yağmur yağmazsa kesin denize gidicem çünkü bu yaz başı şehir değişikliği olacak.takılara elbette devam. artık yeni bir işim olsa bile takı yapmaktan asla vazgeçmem çünkü gerçek anlamda alınteri denilen erdemi bu takılar sayesinde edindim...

Üzgünüm...yüreğimdekileri anlatabilen en hafif kelime bu...

Babamın kitaplarını her gittiğimde olduğu gibi bu seferde annemin deyimiyle deştim :) içinden çıkmak istemediğim bi derya deniz o kitaplar.Varlık yayınları çocukluğumun en güzel izlerinden biri... Şimdilik bunları getirebildim aslında babama da kıyamıyorum. Şimdi kitaplarının bir çoğunu almak istesem bana ses çıkarmaz ama içi de gider.Maddiyatından geçtim manevi bir umman o kütüphane.

Ve Bir gün tek başına... dört kez okudum ve bıkmadım, bıkmam da...o çalkantılı dönemi hazin umutsuz bir aşk hikayesiyle birlikte öğrenmek beni çok etkilemişti...Vedat Türkali'ye saygılarla...

bu da kız kardeşime yaptığım ahşap boyama tepsim...

Bu resmi eski albümlerin birinde buldum.Yıl 1949. Annemin babası... Söze gerek yok...

Babamın kitaplarını her gelişimde olduğu gibi bu seferde karıştırdım dağıttım :) kendimi alamadığım bambaşka bir dünya o kitaplar. Sararmış sayfaları hem hüzün hem huzur veriyor insana.Bu okul ansiklopedisi çok hoşuma gitti. Tarihler fotoğrafta tam çıkamamış ama fasiküller 1966 yılına ait. Buruk acı gibi bir şey bu. İşte geldik gidiyoruz'un en sağlam, en güzel,en acı kanıtı....

anneme gelirken hediye olarak yaptığım anahtarlık. ilk ahşap boyamam. belirgin hatalarına rağmen yine de annem çok beğendi. Yapımı çok zevkli artık durmadan boyayacak birşeyler bulurum :)